https://tiplopedi.com/index.php?action=history&feed=atom&title=Akut_ve_subakut_intraserebral_kanamada_tedavi 2026-04-04T01:47:42Z Viki üzerindeki bu sayfanın değişiklik geçmişi. MediaWiki 1.38.2 https://tiplopedi.com/index.php?title=Akut_ve_subakut_intraserebral_kanamada_tedavi&diff=393&oldid=prev 2018-09-13T20:08:51Z

<p>1 revizyon içe aktarıldı</p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <tr class="diff-title" lang="tr"> <td colspan="1" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">← Önceki sürüm</td> <td colspan="1" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">22.08, 13 Eylül 2018 tarihindeki hâli</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-notice" lang="tr"><div class="mw-diff-empty">(Fark yok)</div> </td></tr></table>

Drhasan https://tiplopedi.com/index.php?title=Akut_ve_subakut_intraserebral_kanamada_tedavi&diff=392&oldid=prev 2013-12-31T12:02:20Z

<p></p> <p><b>Yeni sayfa</b></p><div>== Akut ve subakut intraserebral kanamada tedavi ==<br /> === Kafa içi basınç artışı (KİBAS) ve tedavisi ===<br /> {{_divyasla}}<br /> İntraserebral Kanamalarda KİBAS kanama ve çevresindeki<br /> ödemin yer kaplayıcı etkisi ve ventriküler drenajın<br /> bozulması gibi nedenlerle ortaya çıkar, gerçek sıklığı<br /> bilinmemektedir. Klinik olarak KİBAS düşündüren İSK<br /> hastalarında, buna yönelik tedavi yaklaşımları medikal<br /> ve cerrahi yöntemleri içerir. Kullanılabilecek en basit<br /> metotlar başın yükseltilmesi ve ağrı kesicilerin kullanımıdır. Daha agresif yöntemler içerisinde son dönemlerde<br /> kısa etkili olması ve vazokonstriksiyona bağlı iskemi riski<br /> nedeniyle gözden düşmekte olan hiperventilasyon, çok<br /> daha yaygın kullanılan hiperozmolar tedavi (mannitol<br /> veya hipertonik salin) ve daha ağır vakalarda vücut<br /> ısısını 32-34 C°’a düşüren hipotermik tedavi sayılabilir.<br /> Özellikle [[ateş]]i yükselen hastalarda yüzeyel soğutma<br /> metotları kullanarak vücut ısısının 35-36 C° düzeyinde<br /> tutulması hem görece kolay hem de KİBAS kontrolüne<br /> katkıda bulunan bir yöntemdir. Yine yoğun bakım koşullarında<br /> propofol ile [[sedasyon]] veya pentobarbital ile<br /> “burst suppression” KİBAS için etkin tedavi yöntemleridir.<br /> Seçilmemiş bir supratentoryel İSK popülasyonunda<br /> düşük doz mannitolun yararı randomize bir çalışmada<br /> gösterilememiştir. Mannitolun sadece KİBAS bulunan<br /> hastalarda kullanılması uygundur. Steroidlerin, iskemik<br /> ve hemorajik inme hastalarında yararları olmadığı gibi,<br /> hiperglisemi, enfeksiyon riski ve kas katabolizmasını art-<br /> tırmak ve trakeostomi ve PEG tüplerinin etrafındaki yara<br /> iyileşmesini geciktirmek gibi zararlı etkileri vardır ve inmeli<br /> hastalarda kullanılmamalıdır. Kafa içi basıncın<br /> ve serebral perfüzyon basıncının invaziv metotlarla takibi<br /> birçok zaman KİBAS’ın agresif tedavisinde kullanılmakla<br /> beraber yararı randomize klinik çalışmalarla kanıtlanmış<br /> değildir.<br /> <br /> === Hipertansiyon tedavisi ===<br /> <br /> Akut İSK’lı hastalarda optimal kan basıncı tedavisi halen<br /> çok tartışmalıdır. Kan basıncını düşürmenin tekrar kanamayı önleyebileceği, serebral ödemi azaltabileceği ve<br /> diğer organlara hasar riskini azaltabileceği düşünülmektedir.<br /> Buna karşın kan basıncını düşürmenin kanama<br /> çevresinde serebral kan akımını (SKA) azaltarak iskemik<br /> hasara yol açabileceği öne sürülebilir. İSK hastalarında<br /> kronik hipertansiyon ve KİBAS’a bağlı olarak serebral<br /> otoregülasyonun bozulmuş olabileceği ve serebral perfüzyonun<br /> yeterli kan basıncına bağlı olduğu hatırlanmalıdır.<br /> <br /> <br /> Halihazırda akut İSK’de kan basıncını düşürmeyle ilgili<br /> öne sürülen riskler ve yararların geçerliliği konusunda<br /> bilimsel kanıtlar çok azdır. Varolan çalışmaların çoğu<br /> retrospektif ve randomize olmayan verilere dayanmaktadır.<br /> Klinik çalışmalarda hipertansiyonun hematom<br /> büyümesiyle bağımsız olarak bağlantılı bulunmadığı,<br /> ilk 24 saatte kan basıncının hızlı düşürülmesinin yüksek<br /> mortalite ile bağlantılı olabileceği yönünde veriler vardır.<br /> Buna karşın küçük-orta çaplı hematomların çevresindeki<br /> kan akımını MRG, pozitron emisyon tomografisi,<br /> single-photon emisyon tomografisi ve Xenon CT gibi ileri<br /> araştırma yöntemleriyle belirleyen çalışmalar kanama<br /> etrafında geniş bir iskemik alan bulunmadığını düşündürmektedir.<br /> Ortalama kan basıncının Nikardipin ve Labetalol kullanılarak %15 oranında düşürülmesinin<br /> global veya hematom çevresindeki kan akımında ciddi bir azalmaya yol açmadığı küçük-orta çaplı İSK’si olan<br /> 14 hastada gösterilmiştir.Yakın tarihli prospektif iki<br /> klinik çalışma İSK hastalarında kan basıncının güvenli<br /> şekilde düşürülebileceğini ortaya koymuş, bunlardan biri aynı zamanda bu yaklaşımın kanama büyümesini sınırlayabileceği yönünde sonuçlar ortaya çıkarmıştır. Bu yaklaşımların klinik yarar sağlayıp sağlamadığı konusu<br /> faz 2 ve faz 3 çalışmalarla araştırılmayı beklemektedir.<br /> Halihazırda, sistolik kan basıncı 200 veya ortalama kan<br /> basıncı 150’nin üzerinde olanlarda daha agresif antihipertansif<br /> tedavi, sistolik 180 veya ortalama kan basıncı<br /> 130’un üzerinde olanlarda ise daha konservatif tedavi<br /> önerilmektedir. Genel olarak 160/90 mmHg düzeyinde<br /> kan basıncı veya 110 mmHg düzeyinde ortalama kan basıncı<br /> makul bir hedef oluşturur. KİBAS varlığında arteryel<br /> kan basıncını düşürme konusunda daha da dikkatli<br /> olmak ve ortalama olarak serebral perfüzyon basıncının<br /> 60 mmHg ve üzerinde tutulmasını hedeflemek gereklidir.<br /> İnvaziv intrakranyal basınç takibi böyle durumlarda<br /> önem taşır.<br /> <br /> [[Dosya:Intraserebral kanama.PNG|büyükresim|orta|intraserebral kanama]]<br /> Geniş bir sol hemisferik kanamayla başvuran bir hastada BT’de İSK parlak, çevresindeki ödem ise<br /> koyu olarak gözlenmektedir. Resim 1A’da ayni zamanda kanama hacminin ABC/2 formülüyle hesaplanması<br /> örneklendirilmektedir. Bu hastada kanama, her biri 5 mm’lik toplam 12 BT kesitinde görülmekteydi, yani yükseklik<br /> 12x0,5=6 cm idi. Kanamanın en geniş gözlendiği aksisel kesitteki ölçüler burada gösterilmiştir (88,9 mm x 38,6<br /> mm). Bunlara göre tüm ölçüleri cm.ye çevirerek yapılan hesapta bu İSK’nin hacmi ABC/2 = 8,9 x 3,9 x 6 / 2 = 104 ml<br /> olarak hesaplanır. Resim 1B’de ise aynı hastada, BT anjiyografi kaynak kesitlerinde kontrastın damar dışına çıkması<br /> olarak karakterize edilen, kanama alanı içinde parlak bir nokta veya leke gibi görülen “spot sign” veya “leke bulgusu”<br /> gösterilmektedir (kalın ok).<br /> <br /> <br /> <br /> Antihipertansif tedavi seçimi konusunda da yeterli bilimsel<br /> kanıt bulunmamakla beraber genelde akut dönemde<br /> hastaneye yatırılan hastanın önceden kullandığı ilaçlar<br /> kesilir. Kısa etkili, kolayca titre edilebilen intravenöz<br /> ilaçlar erken dönemde tercih edilir. Bir alfa ve beta<br /> bloker kombinasyonu olan Labetalol, kısa etkili, akut<br /> dönemdeki katekolamin artışının sonuçlarını da engelleyen<br /> ve KİBAS’ta güvenle kullanılabilen bir seçenek<br /> oluşturmaktadır. Yine KİBAS’ta güvenle kullanılabilen<br /> iki diğer ilaçtan hidralazin akut dönemde, anjiyotensin<br /> konversiyon inhibitörleri ise subakut dönemde iyi seçeneklerdir.<br /> Nikardipin yoğun bakım koşullarında intravenöz<br /> infüzyon olarak kullanılabilen ve kafa içi basıncı<br /> etkilemeyen başka bir ilaçtır. Ülkemizde kolaylıkla temin<br /> edilebilen nitratlar ve nitroprussid türevleri kafa içi<br /> arterleri ve özellikle venlerinde kuvvetli dilatasyona yol<br /> açarak kitle lezyonu olan hastalarda KİBAS’ı kötüleştiren<br /> bir ilaç grubudur, İSK hastalarında mümkün olduğunca<br /> kullanılmamaları önerilir.<br /> <br /> Profilaktik antikonvülzan kullanımı İSK tedavisinde<br /> başka bir aktif tartışma konusudur. Supratentoryel İSK<br /> ile başvurmuş 761 hastalık bir kohortta ilk 30 gündeki<br /> nöbet sıklığı %8,1 olarak bulunmuş, lober yerleşim ve<br /> daha küçük hacim bağımsız risk faktörleri olarak tespit<br /> edilmiştir. Erken dönemde görülen nöbetler tekrar<br /> kanama gibi nörolojik komplikasyonlarla ve kötü<br /> prognoz ile bağlantılı bulunmuş, ancak sebep sonuç<br /> ilişkisi olup olmadığı belirlenememiştir. Subaraknoid<br /> kanama sonrası difenilhidantoin (DPH) ile tedavi edilen<br /> hastalarda, tedavi miktarı ve süresinin kötü nörolojik ve<br /> kognitif prognoz prediktörü olduğu belirlenmiştir, bu<br /> bağlamda antikonvülzan tedavisinin uzun vadeli sorunlara<br /> yol açabileceği de unutulmamalıdır. Lober kanamalı<br /> hastalarda 7-10 günlük kısa profilaktik antikonvülzan<br /> tedavi uygulanabilir.<br /> <br /> Eğer hasta epileptik nöbet geçirirse, antikonvülzan tedavi<br /> başlanmalıdır. Yapısal beyin hasarı veya KİBAS’la<br /> orantısız düzeyde şuur durumu bozukluğu varsa sürekli<br /> elektroensefalografik (EEG) monitörizasyon kullanılarak<br /> non-konvülzif status varlığı araştırılmalıdır. DPH, fosfenitoin,<br /> levetirasetam, valproik asit ve yakın dönemde<br /> kullanıma girmiş olan lacosamide<br /> parenteral olarak uygulanabilmektedir,<br /> ilk 4 ilaç yükleme dozunda verilebilir.<br /> Status epileptikus tanısı konursa agresif şekilde tedavisi<br /> gerekmektedir.48 Sürekli EEG kaydıyla takip edilen İSK’li<br /> hastalarda, %31 oranında nöbet kaydedilmiş ancak bu<br /> oranın antikonvülzan tedavi altında olan ve olmayanlarda<br /> anlamlı farklılık göstermediği belirlenmiştir.<br /> [[Dosya:Intraserebral kanama 2.PNG|çerçeveli|orta|intraserebral kanama]]<br /> <br /> Multipl lober intraserebral kanamalarla başvurmuş 59 yasındaki bir hastada bu kanamaların yerleşimi<br /> BT (Resim ) ve MRG “Susceptibility Weighted Imaging” (SWI) sekanslarında (Resim C) gösterilmektedir. Kalın<br /> oklar makrokanamaları (çap &gt;5 mm), SWI’de (Resim C) ince oklar ise hepsi kortiko-subkortikal lober alanlarda<br /> yerleşimli mikrokanamaları (çap 5 mm veya daha küçük) işaretlemektedir. Bu hastada BTA ve diğer gerekli tetkiklerle<br /> altta yatabilecek başka patolojiler dışlanmış ve Boston kriterlerine göre “probable” (kuvvetle muhtemel) serebral<br /> amiloid anjiyopati tanısı konmuştur.<br /> === Cerrahi yaklaşımlar ===<br /> <br /> <br /> İntraserebral kanamaların erken dönemde cerrahi olarak<br /> temizlenmesinin dokuda meydana gelen distorsiyonun<br /> düzeltilmesi, KİBAS’ın önlenmesi ve beyin dokusuyla hematomun toksik bileşenleri arasındaki temasın azaltılması<br /> gibi teorik hedefleri vardır.<br /> <br /> Kanamanın erken boşaltılmasına yönelik 1990’lardaki<br /> bazı çalışmalar ve bazı stereotaktik aspirasyon çalışmaları<br /> anlamlı bir klinik fayda göstermemiştir. Yirmi<br /> mililitreden geniş lober ve derin İSK’lerin şikayetler başladıktan<br /> sonraki ilk 4 saatte kranyotomi ile boşaltılması<br /> kanama riskinde artış göstermiş ve bu çalışma erken olarak<br /> sonlandırılmıştır. İntraserebral Kanamalarda Uluslarası<br /> Cerrahi Çalışması (STICH) ilk 72 saatte randomize<br /> edilen hastalarda erken cerrahiyi (n=503) erken dönemde<br /> konservatif (en iyi tıbbi) tedavi (n=530) ile karsılaştıran<br /> en geniş araştırmadır. Bu çalışma gerek iyi prognoz<br /> gerekse ölüm riskinde iki tedavi grubu arasında belirgin<br /> bir fark göstermemiştir. Üç randomize çalışmaya lober<br /> kanama ile randomize edilen 293 hastanın meta analizi,<br /> bu lober kanamalarda erken cerrahinin daha iyi prognozla<br /> bağlantılı olduğunu göstermiştir. Bu umut verici<br /> sonuca dayanarak, STICH II çalışması erken cerrahi ve<br /> medikal tedavilerin yararını karsılaştırmak üzere ilk 48<br /> saatte başvuran, korteks yüzeyine 1 cm veya daha yakın<br /> İSK’si olan hastaları randomize etmektedir. Şu an için<br /> erken cerrahi müdahale açısından kabul edilmiş endikasyonlar<br /> hayatı tehdit edici lober kanamalar ve en geniş<br /> çapı 3 mm.nin üzerinde olan serebellar kanamalardır.<br /> Kabul edilebilir bir prognozu olabilecek herhangi bir İSK<br /> hastasında klinik veya radyolojik bozulma durumunda<br /> açık kranyotomi veya stereotaktik yaklaşımlarla cerrahi<br /> müdahalede bulunulabilir. Cerrahi sırasında veya tek<br /> başına eksternal ventriküler dren yerleştirilmesi kafa içi<br /> basıncının hem ölçümüne hem de beyin omurilik sıvısının<br /> drenajı ile tedavisine imkan verir. Ağır beyin sapı<br /> kanamaları ve masif dominant hemisfer kanamalarının<br /> prognozu genelde çok kötüdür. Küçük lober kanamalar<br /> ise genişleme göstermedikçe genelde iyi seyirlidirler.<br /> <br /> Stereotaktik aspirasyon ve tromboliz, hemikranyektomi<br /> görece yeni cerrahi tekniklerdir. Ön çalışmalar stereotaktik<br /> aspirasyon ve trombolizin güvenli, klinik durumda<br /> düzelme sağlayabilecek ve hematom hacmini %57-87<br /> azaltabilecek bir yöntem olduğunu düşündürmektedir.<br /> Bu sonuçlara dayanarak gerçekleştirilen İntraserebral<br /> Kanama Boşaltılmasında Minimal İnvaziv Cerrahi<br /> ve Tromboliz (MISTIE) çalışmasında cerrahi grubuna<br /> randomize edilen hastalarda stereotaktik olarak kateter<br /> yerleştirilmiş ve kanama aspire edilmiştir. Bu kateterden<br /> 8 saatte bir, toplam 9 kez veya 72 saat içinde kanama<br /> hacmi 15 cc. nin altına düşene kadar, rekombinan doku<br /> plazminojen aktivatörü verilmiş ve her enjeksiyondan 1<br /> saat sonra kateter açılarak serbest drenaja bırakılmıştır.<br /> Aspirasyon ve tromboliz kullanarak hematomlarda ortalama<br /> %46 oranında küçülme sağlanmıştır. Kanamada<br /> küçülme oranı medikal bakım grubunda %4’te kalmıştır.<br /> Cerrahi grubunda komplikasyonların güvenlik sınırları<br /> içinde kaldığı bildirilmiştir. Bu minimal invaziv cerrahi<br /> müdahalenin uzun dönem prognoza etkisinin araştırılması<br /> gerekiyor.<br /> <br /> Hemikranyektomi esas olarak, beynin serbest şekilde<br /> genişlemesine olanak vererek dokulardaki yer değişimlerinin hızlı surette giderilmesi ve sonraki ödemin<br /> etkilerinin önlenmesine yönelik cerrahi bir KİBAS tedavisidir.<br /> Hematom boşaltılmasıyla birlikte veya tek başına uygulanabilir. İki gözlemsel retrospektif hasta<br /> serisi hemikraniektomi kullanımı ile mortalitede azalma<br /> göstermiştir. İntraserebral kanamada hemikranyektominin<br /> güvenliği ve yararını belirlemek için randomize<br /> bir çalışma gerekmektedir.<br /> <br /> === Hastanede bakım ve destek tedavileri ===<br /> <br /> <br /> İSK hastalarının bir inme ünitesine veya özelleşmiş bir<br /> nörolojik yoğun bakıma yatırılması erken mortalitede<br /> azalmayla bağlantılı bulunmuş olsa da ülkemizdeki bir<br /> inme ünitesi deneyimi bu sonuçları desteklememiştir.70<br /> İSK’lı hastanın [[nöroloji]] ve nöroşirurji uzmanı ve 24 saat<br /> BT imkanı olan bir merkeze nakledilmesi yararlıdır.<br /> Nörolojik durumu bozulmakta olan, entübe veya kardiyo-<br /> respiratuvar güçlüğü olan hastalar ve nihayet yakın<br /> takip ve müdahaleden en çok yararlanabilecek serebellar<br /> kanamalı hastalar tercihen bir yoğun bakım ortamında<br /> takip edilmelidir.<br /> <br /> === Hastanın pozisyonlanması ===<br /> <br /> İntrakranyal basıncın ve aspirasyon riskinin azaltılması<br /> amacıyla başın 30º’ye yükseltilmesi İSK hastalarında genel<br /> bir uygulamadır.<br /> <br /> === Sıvı tedavisi ve beslenme ===<br /> <br /> <br /> İntravenöz hidrasyon için hipotonik solüsyonlar ödemi<br /> arttırma riski taşıdıkları için kullanılmamalıdır. Birçok<br /> merkezde izotonik sodyum temelli sıvılar 1 miligram/kilogram/<br /> saat dozunda uygulanır. Nörolojik yoğun bakım<br /> ünitelerinde hipertonik solüsyonlar giderek artan şekilde<br /> kullanılmakla birlikte bunların etki mekanizması, ideal<br /> konsantrasyon ve infüzyon miktarları yeterince araştırılmamıştır.<br /> Modern nörolojik yoğun bakımlarda, kan<br /> sodyum düzeyi non-spesifik olarak düşmekte olan, kafa<br /> içi basınç artışına (KİBAS) yol açan lezyonu bulunan<br /> hastalarda, %3’lük sodyum klorür içeren hipertonik<br /> solüsyonlar genelde 30 ml/saat gibi bir infüzyon hızıyla<br /> başlanıp, gereğine göre 10-60 ml/saat arasında bir dozda<br /> kullanılmaktadır. Bu yaklaşım kullanıldığında, 6 saatte<br /> birden daha az olmamak suretiyle hastanın serum sod-<br /> yum düzeyinin belirlenmesi ve bunun tipik olarak 140-145<br /> mEq/litre ile 155-160 mEq/litre arasında tutacak<br /> şekilde infüzyon hızının ayarlanarak gereğinde durdurulması<br /> hedeflenmektedir. Serum osmolalitesinin mOsm/kg’ın altında tutulması da hiperviskoziteye bağlı<br /> yan etkilerin ortaya çıkmasını önlemektedir.<br /> <br /> Türkiye’den merkezlerin de hasta randomize ettiği, akut<br /> inmede enteral beslenmeyle ilgili en geniş çalışma yutma<br /> güçlüğü olan hastaların erken dönemde nazogastrik<br /> tüpten beslenmesi ile ilk 7 gün boyunca intravenöz hidrasyonla<br /> yetinilmesini karsılaştırmış ve klinik prognozda<br /> önemli bir fark gösterilmemiştir. Daha ağır inmeli bir<br /> grupta da erken dönemde perkütan endoskopik gastrostomi<br /> ile nazogastrik tüpten beslenme karsılaştırılmış ve<br /> yine bir fark gösterilmemiştir. Bu çalışmaların ışığında<br /> akut inmeden sonraki ilk birkaç günde hemen beslenmenin başlanması çok kritik gözükmese de, nazogastrik<br /> tüpten beslenme güvenli bir seçenektir ve özel bir kontrendikasyon<br /> olmayan hastalarda erken dönemde beslenmeye<br /> başlamanın daha fizyolojik olduğu düşünülmektedir.<br /> Tiamin ve folat vitaminleriyle destekleme, özellikle<br /> vitamin eksikliğine yatkın kişilerde (yüksek dozda alkol<br /> kullananlar, gastrointestinal emilimde bozukluk olanlar)<br /> yararlıdır.<br /> <br /> === Derin ven trombozu profilaksisi ===<br /> <br /> <br /> Elastik kompresyon çorapları ve eksternal pnömatik<br /> kompresyon araçları derin ven trombozu (DVT) ve sonrasında<br /> gelişebilecek pulmoner embolizmin (PE) önlenmesi<br /> amacıyla hastaneye yatışta hemen yerleştirilmelidir.<br /> İki metodun bir arada kullanılmasının tek başına kompresyon<br /> çorabından daha etkili olduğu gösterilmiştir.<br /> <br /> Düşük doz profilaktik heparin İSK hastalarında kanamanın<br /> 2. gününde başlanarak kullanılabilir, bu yaklaşım<br /> pnömatik kompresyon cihazlarına ihtiyacı azaltarak fizik<br /> tedaviyi kolaylaştırabilir. DVT profilaksisi ile ilgili bilgi<br /> daha ziyade iskemik inme hastalarında yapılan araştırmalardan<br /> gelmektedir. İskemik inme hastalarında bir<br /> düşük molekül ağırlıklı heparin olan Enoxaparin’in DVT<br /> profilaksisinde fraksiyone olmayan heparinden üstün<br /> olduğu ve hemorajik transformasyon riskini arttırmadığı<br /> gösterilmiştir.<br /> <br /> === Ağrı ve çekilme tedavisi ve ülser profilaksisi ===<br /> <br /> Kanama riskini arttırmamak için İSK hastalarında non-steroid anti-inflamatuvar (NSAID) ilaçlar kullanılmaması<br /> genel pratiğe yerleşmiştir, parasetamol bunların yerine<br /> güvenli bir seçenek oluşturur. Narkotik analjezikler<br /> gerektiği zaman kullanılabilir ancak sedasyona yol açıp<br /> nörolojik muayeneyi ve takibi zorlaştırdıkları unutulmamalıdır.<br /> Nikotin patch nikotin çekilme sendromuna bağlı<br /> konfüzyon ve huzursuzluk durumunda kullanılabilir,<br /> bunun kan basıncında artışa yol açabileceği unutulmamalıdır.<br /> Alkol veya madde bağımlılığı ve withdrawal<br /> sendromu şüphesinde bunların spesifik tedavisi uygulanmalıdır.<br /> Proton pompa inhibitörleri gastrointestinal ülserlerin<br /> ve reflü/aspirasyona bağlı hasarın önlenmesinde<br /> yararlı olmaktadır.<br /> <br /> === Diğer sistemik-metabolik bozuklukların tedavisi ===<br /> <br /> <br /> İSK’li hastanın bakımında, diğer kritik hastalarda olduğu<br /> gibi, enfeksiyon, böbrek yetmezliği, kalp yetmezliği,<br /> metabolik bozuklukların tedavisi büyük önem taşır.<br /> Yüksek ateş sıklıkla enfeksiyona, atelektaziye, daha nadiren<br /> DVT’ye, kullanılan ilaçlara, subaraknoid boşluk<br /> veya hipotalamustaki kana bağlı olarak gelişebilir. Kritik<br /> hastalarda değişik sebeplerden ateş yükselmesi olabildiği<br /> için enfeksiyon varlığını ve primer kaynağı ortaya koymak<br /> her zaman kolay olmaz. Yüksek ateş kötü prognozla<br /> bağımsız olarak ilişkili olduğu için kültürler gönderildikten<br /> hemen sonra geniş spektrumlu ampirik antibiyoterapiye<br /> başlanması ve [[ateş]]in parasetamol ve gereğinde<br /> soğuk uygulaması ile düşürülmesi yolu seçilmektedir.<br /> Enfeksiyon kaynağı bulunursa bunun spesifik tedavisini<br /> tamamlamak gerekir.<br /> <br /> Hastaneye yatışta hiperglisemi İSK hastalarında da kötü<br /> prognoz prediktörü olarak belirlenmiş, ancak mekanistik<br /> bir sebep sonuç ilişkisi gösterilememiştir. Çok<br /> merkezli, randomize kontrollü bir çalışma olan UK<br /> Glucose Insulin in Stroke Trial (GIST-UK) ilk 24 saatte<br /> hastaneye başvuran, 114’ü İSK’li toplam 933 inme hastasında<br /> glikoz-potasyum-insülin infüzyonu ile sıkı normoglisemi<br /> sağlamanın yararını araştırmıştır. Bu tedavi kontrol grubuna göre<br /> kan glikoz ve kan basıncını belirgin şekilde düşürmüş ancak klinik bir yarar göstermemiştir.<br /> Hipergliseminin insülin infüzyonu ile tedavisinin yoğun<br /> bakım hastalarında yararlı olduğunu gösterir çalışmalar<br /> bulunmakla birlikte, yakın tarihli dizaynı itibarıyla<br /> öncekilerden daha üstün randomize bir çalışma bunun<br /> tersi yönünde veriler ortaya çıkarmıştır. Özetle önceden<br /> antidiyabetik ilaç kullanan hastalarda bunların hastanın<br /> klinik ve beslenme durumuna göre devam ettirilmesi ve<br /> hipergliseminin agresif olmayan bir insülin sliding scale<br /> ile tedavisi makul yaklaşımlardır. Hipogliseminin çok<br /> zararlı sonuçlara yol açabileceği ve akut dönemde sıkı<br /> kontrolün henüz yararlılığının ispatlanmamış olduğu<br /> unutulmamalıdır.<br /> &lt;/div&gt;<br /> &lt;noinclude&gt;<br /> <br /> {{nö}}<br /> &lt;/noinclude&gt;</div>

tiplopedi>Drhakan